De Talking Stick is een traditie van de Indianen, maar veel stammen in Afrika werken er ook nu nog steeds mee. De stok wordt ingezet als ondersteuning van een parlementaire procedure, die de waarde van elke spreker erkent. Deze procedure is een eeuwenoude traditie en wordt gebruikt om kinderen te onderwijzen, conflicten op te lossen, ceremoniën te houden, maar ook gewoon om verhalen te vertellen.

Als een Raad samen wordt geroepen wordt de Talking Stick als hulpmiddel gebruikt. Met behulp van de Talking Stick kunnen de raadsleden hun Heilige standpunten naar voren brengen zonder onderbroken te worden. Tijdens de Raad wordt de stok doorgegeven van de ene spreker aan de andere. Alleen wanneer het raadslid de stok vasthoudt mag hij spreken. Alle leden die aan het woord komen moeten de waarheid spreken. Alle raadsleden moeten goed luisteren, want het is niet toegestaan om zaken of opmerkingen te herhalen of irrelevante vragen stellen.

Het raadslid dat de Antwoordveer vasthoudt moet eerlijk antwoord geven. Indien de spreker zowel stok als veer vasthoudt gaat men ervan uit dat hij zelf het antwoord geeft. Kinderen vanaf 3 jaar maken deel uit van de raad maar mogen alleen maar luisteren. Zo leren ze ook het standpunt van een ander eerbiedigen.

Een praatstok kan van elk type staande boom worden gemaakt. Elke raad kiest zijn eigen houtsoort en versiert de stok op eigen wijze met eigen symbolen. Het zegt iets van de persoonlijke kracht van de maker en het bestuur. De kleur rood van bijvoorbeeld de kralen zegt iets over vertrouwen, geel zegt iets over liefde. Kristallen zeggen iets over de helderheid waarmee gesproken dient te worden en de verschillende veren hebben ook hun eigen kracht. Huid en bont wordt ook gebruikt. Wanneer bijvoorbeeld slangenhuid aan een stok is toegevoegd, is er sprake van ziekte in de groep. Slangenhuid staat voor transformatie.

De praatstok herinnert ons aan de geldigheid van standpunten van anderen en leert ons hoe we moeten luisteren en hoe we moeten toepassen wat we horen. We worden eraan herinnerd dat we anderen, die wijsheid aan het overbrengen zijn, niet moeten onderbreken. Luisteren leert ons dat het leven miljoenen alternatieven voor dilemma´s heeft en daarop ook de antwoorden kan geven.