|
|
Veelgestelde vragen - Algemeen
Continuïteitshuisbezoek huisbezoek door een wijk-oncologie verpleegkundige
|
|
Voor wie is het continuïteitshuisbezoek?
Het continuïteitshuisbezoek is bedoeld voor mensen in de regio 's-Hertogenbosch en Bommelerwaard bij wie de diagnose kanker is gesteld. Het huisbezoek wordt uitgevoerd door een speciaal opgeleide verpleeegkundige: een wijk-oncologieverpleegkundige.
Waarom een continuïteitshuisbezoek?
Wanneer u thuis bent, kunnen zich problemen en vragen voordoen die met het ziekteproces of met de behandeling te maken hebben. Bijvoorbeeld:
- 'Ik voel me onzeker; ik weet niet wat de gevolgen kunnen zijn van de ziekte en van de behandeling die ik ga krijgen'
- 'Ik ben zo moe, het lukt me niet om mijn dagelijkse bezigheden op te pakken. Kan ik hierbij ondersteuning krijgen?'
- 'Het eten smaakt me niet meer'
- Ik voel me zo alleen staan; met wie en hoe kan ik over mijn ziekte praten?'
Tijdens het verloop van de ziekte kunnen steeds nieuwe vragen en problemen opkomen. Het continuïteitshuisbezoek voorkomt dat u te lang met deze vragen blijft doorlopen.
Wat kunt u verwachten?
De wijk-oncologieverpleegkundige kan u helpen een antwoord te vinden op uw vragen over uw ziekte en/of behandeling en wat dat betekent in uw dagelijkse leven. Daarnaast vertelt zij/hij wat de mogelijkheden van de thuiszorg zijn. De wijk-oncologieverpleegkundige brengt u (gemiddeld) ongeveer 2 huisbezoeken van een uur. Aan deze huisbezoeken zijn voor u geen kosten verbonden.
In het eerste bezoek bekijkt u samen met de wijk-oncologieverpleegkundige aan welke vragen specifiek aandacht moet worden besteed. Vaak is het wenselijk dat de mantelzorg bij het gesprek aanwezig is.
Aanvragen van een huisbezoek
Als u gebruik wilt maken van het huisbezoek kunt u zich aanmelden bij de thuiszorgorganisatie in uw woongebied. De thuiszorgorganisaties in de regio 's-Hertogenbosch en Bommelerwaard die deze huisbezoeken aanbieden zijn:
- regio 's-Hertogenbosch: Vivent Thuiszorg, afdeling gespecialiseerde verpleging omcologie, tel 073 - 645 41 00
- regio Bommelerwaard: Sichting Thuiszorg en Maatschappelijk Werk Rivierenland, tel 0344 - 67 94 66
|
Veelgestelde vragen - De regio
Veelgestelde vragen - Palliatieve zorg
Wat is palliatieve sedatie?
|
|
Palliatieve sedatie is het verlagen van het bewustzijn in de laatste levensfase. Palliatieve sedatie kan een mogelijkheid zijn wanneer het op geen andere manier meer lukt om ondraaglijk lijden bij de patiënt te verlichten. Het verlagen van het bewustzijn kan gedeeltelijk (oppervlakkige sedatie) of geheel (diepe sedatie) gebeuren. Zowel de oppervlakkige als de diepe sedatie kan tijdelijk of blijvend (continu) worden ingezet.
Doel
Het doel van palliatieve sedatie is het verlichten van het lijden. Met behulp van medicatie wordt het bewustzijn verlaagd of weggenomen, waardoor de patiënt soezerig wordt of, in het geval van diepe sedatie, in slaap valt. Door de palliatieve sedatie ontstaat er rust, zowel lichamelijk als geestelijk. Het sterven blijft het gevolg van de ziekte en niet van deze behandeling. Het sterven wordt niet versneld. De beslissing Starten met continue palliatieve sedatie is een ingrijpende beslissing die uitgebreid met de patiënt, de naasten en verzorgenden besproken moet worden, soms al vroeg in het ziekteproces zodat patiënt en naasten zich erop kunnen voorbereiden. Dit maakt het ook mogelijk om met elkaar te bespreken hoe het
afscheid eruit zou moeten zien. Wanneer de behandeling eenmaal is ingezet, is de kans immers groot dat praten met elkaar niet meer mogelijk is, hoewel de patiënt de omgeving wellicht nog wel hoort. Het is ook mogelijk om de patiënt alleen bepaalde dagdelen in slaap te brengen, zodat hij weer wakker kan worden en met naasten kan praten. Zo hoeft het lijden niet 24 uur per dag te duren. Soms ontstaat er een noodsituatie, waarbij de arts in het belang van de patiënt snel moet handelen. Het is goed ook deze situatie tevoren met de arts te bespreken.Het besluit om sedatie toe te passen is een medische beslissing die gebonden is aan richtlijnen en zorgvuldigheidseisen. De arts bepaalt of sedatie toegepast kan worden en
wanneer deze kan starten. Dit neemt niet weg dat de patiënt en zijn naasten ernaar mogen vragen. Natuurlijk kan de patiënt terugkomen op een eerder genomen besluit om palliatieve sedatie in te zetten.
Hoe gaat het in zijn werk?
Voor palliatieve sedatie zijn bepaalde medicijnen nodig. De arts zoekt voor elke patiënt naar de juiste dosering en samenstelling. Het comfort van de patiënt bepaalt hoe diep de benodigde bewustzijnsdaling moet zijn.Het is niet goed te voorspellen hoe lang het duurt totdat het lijden voldoende is verlicht. Ook kan het voorkomen dat de patiënt na een periode van diepe slaap toch weer wakker lijkt te worden. Even iets
bewegen of trekken met het gezicht wil echter niet altijd zeggen dat hij weer wakker wordt. Wanneer het bewustzijn van een patiënt sterk verlaagd is, lijdt hij naar de huidige medische inzichten niet meer, ook al zijn er nog bewegingen.Meestal worden de middelen toegediend via een onderhuids naaldje dat pompje. De arts blijft bepalen wat er toegediend wordt. Meestal beoordeelt de arts de situatie dagelijks in
samenspraak met alle betrokkenen.
Overige zorg
Wanneer palliatieve sedatie wordt toegepast, is een patiënt in de laatste fase van zijn leven. Hij eet en drinkt vaak nog maar heel weinig of helemaal niet meer. Het is ook niet zinvol en meestal zelfs ongewenst om kunstmatig vocht toe te dienen. Het lichaam vraagt er niet om. Wel is het goed de mond te blijven verzorgen en vochtig te houden. Ook kan het nodig zijn om bijvoorbeeld pijnstillende medicatie te blijven geven. Uiteraard zal de lichamelijke verzorging voor zover mogelijk en gewenst gewoon doorgaan.
Samenvatting
Palliatieve sedatie is het verlagen van het bewustzijn in de laatste levensfase. De sedatie kanoppervlakkig of diep zijn en kan tijdelijk of blijvend worden ingezet.
Het doel van palliatieve sedatie is het verlichten van het lijden veroorzaakt door klachten ten gevolge van de ziekte.
·
Er zijn medische voorwaarden waaraan voldaan moet worden:
- Het lijden is op een andere manier niet voldoende te verlichten.
- Bij continue diepe sedatie is de verwachting dat de patiënt nog maar heel kort te leven heeft.
- Palliatieve sedatie is géén euthanasie: het sterven is niet het gevolg van de toegediende medicijnen.
- Palliatieve sedatie is primair een medische beslissing. De arts bepaalt of en wanneer het kan worden ingezet.
- Zorgvuldig en tijdig overleg tussen arts, patiënt, naasten en verzorgenden is zeer wenselijk.
De tekst van deze folder is gebaseerd op de richtlijn palliatieve sedatie zoals die is opgenomen in de uitgave ‘Palliatieve zorg, richtlijnen voor de praktijk’ van de Vereniging van Integrale Kankercentra.
Vragen
Als u vragen over palliatieve sedatie heeft, kunt u altijd bij uw behandelend arts terecht. Hij of zij is en blijft verantwoordelijk voor de behandeling en zal ook met u bespreken op welke wijze en hoe vaak deeenmaal ingezette behandeling wordt gecontroleerd.
|
Wat is mogelijk in de laatste levensfase?
|
|
Veel mensen willen graag thuis in hun eigen omgeving sterven. De behoefte aan hulp en ondersteuning kan toenemen. Dan kunt u een beroep doen op verschillende hulp-/zorgverleners en organisaties: huisarts, thuiszorg, fysiotherapeut, psychosociale zorg, maatschappelijk werk, vrijwilligers palliatieve terminale zorg, steunpunt mantelzorg, vrijwillige thuishulp, buddyzorg, apotheek, enz.
Als de zorg thuis te zwaar wordt of te veel problemen geeft, kan opvang, verpleging en begeleiding in een instelling plaats vinden. Er zijn verschillende soorten voorzieningen, zoals bijna-thuis-huizen, hospices en units in verzorgingshuizen, verpleeghuizen en ziekenhuizen.
KITTZ heeft een keuzewijzer voor patiënt en naaste gemaakt: 'Kiezen voor zorg in de laatste fase'. Hierin kunt u zoeken naar de meest voorkomende personen en instanties.
In de database Zorg kiezen vindt u actuele informatie over de zorgmogelijkheden in de regio 's-Hertogenbosch-Bommelerwaard.
|
Veelgestelde vragen - Zorg kiezen
Welke zorg is thuis mogelijk?
|
|
De meeste mensen brengen hun laatste levensfase thuis door. Zij kunnen daarbij ondersteund worden door:
- partner, familie en/of vrienden
- hulpverleners uit de eerste lijn, zoals de huisarts, wijkverpleegkundige, fysiotherapeut, psycholoog, huishoudelijke hulp, etc.
- vrijwilligers.
Organisaties die zich bezig houden met vrijwillige zorg zijn bijvoorbeeld: kerken, vrijwilligers palliatieve terminale zorg en Humanitas.
Andere dienstverlenende organisaties die ingezet kunnen worden zijn bijvoorbeeld: tafeltje-dekje, of cateringbedrijf, boodschappenservice en kapper aan huis.
|
|