X
< Toon menu

Ernstig vaginaal bloedverlies

Ernstig vaginaal bloedverlies komt voor bij bijna alle gynaecologische tumoren uitgaande van de vagina, baarmoederhals of baarmoeder.

Ernstig bloedverlies via de vagina komt heel soms voor bij: 

  • doorgroei van eierstokkanker in de vaginatop 
  • tumoren uitgaande van de placenta na zogenaamde molazwangerschap,. Hierbij is er een afwijking van de placenta die meestal tot een miskraam leidt. De medische naam is persisterende trofoblast of choriocarcinoom.
     
Klachten door ernstig vaginaal bloedverlies
  • klachten door bloedarmoede: moeheid, duizeligheid, kortademigheid
  • bij zeer heftige bloedingen: bloeddrukdaling, shock
     
Onderzoek

De arts zal u vragen naar uw voorgeschiedenis en klachten. Daarna zal hij een lichamelijk onderzoek bij u doen. Dit bestaat uit:

  • een speculumonderzoek: de arts spreidt uw vagina met een speculum ('eendebek') en inspecteert u van binnen. 
  • rectovaginaal onderzoek: de arts brengt hierbij de wijsvinger in de vagina en de middelvinger in de endeldarm. Zo onderzoekt de arts de (achter)wand van de vagina op afwijkingen. 

Door de onderzoeken kunt u opnieuw gaan bloeden of kan de bloeding verergeren.
 

Behandeling van ernstig vaginaal bloedverlies

De arts overlegt met u of behandeling gewenst is. Als u nog maar heel kort te leven heeft, is behandeling misschien niet zinvol en alleen maar belastend. U zult meestal gezien worden door de gynaecoloog. Eventueel krijgt u iets om rustiger te worden.

Behandeling bij gering bloedverlies

  • Tampon in de vagina gedurende enkele dagen
  • Behandeling met medicijnen die bloedstolling bevorderen
  • Bij een zichtbaar bloedend vat: dichtschroeien van bloedvat
  • Als het mogelijk is: chirurgische ingreep of bestraling

Behandeling bij flink bloedverlies

  • Opname en behandeling in het ziekenhuis
  • Eventueel bloedtransfusie (bloedarmoede met klachten en/of bij lage bloeddruk en shock)
  • Afsluiten van het bloedende vat door embolisatie: een ingreep waarbij de radioloog een katheter opschuift in het bloedende vat en deze met een propje afsluit
  • Bij een nog niet behandelde kanker van het baarmoederslijmvlies: chirurgische verwijdering van baarmoeder 
  • Chemotherapie, vooral bij persisterende trofoblast/choriocarcinoom (meestal zeer gevoelig voor chemotherapie)
     
Controle

De controle gebeurt door een arts of verpleegkundige.