‘Mevrouw Jansen, wat ziet u bruin!’

PalliatieTeam Vallei en Veluwe

Mevrouw Jansen is ernstig ziek en toch ver weg op vakantie geweest? Ik neem haar mee naar de spreekkamer. Ze is 50 jaar en woont alleen. Ze heeft sinds kort een zeer uitgebreid gemetastaseerd klein-cellig bronchuscarcinoom. Metastasering naar botten, lever, bijnieren, lymfeklieren mediastinaal en naar de hersenen.

Mevrouw voelde aanvankelijk weinig voor behandelen, maar na enige overreding wil ze toch overgaan tot een palliatieve behandeling om de kwaliteit van leven te verbeteren. De behandeling bestaat uit palliatieve radiotherapie en palliatieve chemotherapie. In verband met bijwerkingen stopt mevrouw met de chemotherapie.

Medicatie:
• oxycodon 2x 10 mg
• laxans
• dexamethason (aanvankelijk 8 mg, na de hersenbestraling is dit afgebouwd tot nul. In verband met zwakte en misselijkheid wordt dexamethason weer herstart met 4 mg, wat een goede reactie laat zien. Afbouw tot 2 mg lukt.)

Mevrouw ziet er op het spreekuur uit of ze net uit een zonnig land komt, maar niets is minder waar. De laatste weken ging ze moeilijker lopen, was ze misselijk en braakte. Mevrouw staakte zelf de dexamethason enkele dagen geleden i.v.m. een candida infectie, de oxycodon is wel voortgezet. Enkele dagen later komt zij op bed terecht, heeft pijn, braakt en is afwezig. De dag erna zijn dehydratieverschijnselen zichtbaar. Nog een dag later overlijdt mevrouw, acht dagen na het bezoek op het spreekuur. Wat is hier gebeurd?
Allerlei scenario’s passeren de revue. Pas dan besef ik dat mevrouw door de metastasen in de bijnieren vermoedelijk een uitval van de bijnieren heeft gekregen, waardoor de ziekte van Addison is ontstaan. Na het staken van de dexamethason is het snel bergafwaarts gegaan. De bruine verkleuring van de huid is nu ook duidelijk. Alle puzzelstukjes passen in elkaar.

Ziekte van Addison op basis van metastasen in de bijnieren komt weinig voor. Maar bij een bruine huidverkleuring zonder zonexpositie, denk daar dan aan!

‘Mevrouw Jansen, wat ziet u bruin!’