Palliatieve sedatie en euthanasie

Palliatieve sedatie

 

Wat is palliatieve sedatie?
Bij palliatieve sedatie verlaagt de arts met medicijnen het bewustzijn van de patiënt. Afhankelijk van de dosering wordt de patiënt slaperig, soezerig of valt in een soort van slaap waaruit hij/zij meestal niet meer vanzelf ontwaakt. Het doel is niet persé slaap, het gaat erom dat de klachten verminderen.

Dit kan worden toegepast bij patiënten die nog hooguit één tot twee weken te leven hebben en die lijden aan symptomen die niet meer op een andere manier voldoende behandeld kunnen worden. Het doel van palliatieve sedatie is het lijden, veroorzaakt door klachten ten gevolge van de ziekte, te verlichten. Zodat u in rust kunt sterven zonder pijn of benauwdheid.   

Wie beslist hierover?

Een patiënt kan zelf vragen om palliatieve sedatie, maar ook de naaste familie of zorgverleners kunnen dit doen. De behandelend arts beslist uiteindelijk op medische gronden of de patiënt in aanmerking komt voor palliatieve sedatie. Daarbij overlegt hij met de patiënt en eventuele betrokkenen. Uiteraard kan de patiënt ook afzien van de sedatie. Is een patiënt wilsonbekwaam? Dan overlegt de arts met een vertegenwoordiger van de patiënt.

Palliatieve sedatie is geen euthanasie
Palliatieve sedatie is geen euthanasie. Palliatieve sedatie beëindigt het leven niet. De patiënt  overlijdt aan de ziekte en niet aan de medicijnen. Het sterven wordt door de sedatie niet versneld. Palliatieve sedatie verschilt dan ook wezenlijk van euthanasie.

Meer informatie over palliatieve sedatie vindt u op de website van de Rijksoverheid.
Voor al uw overige vragen over palliatieve sedatie verwijzen wij u naar uw huisarts. Hij kan uw vragen hierover het beste beantwoorden.                     

(Bron: Folder palliatieve sedatie ©IKNL (Integraal Kankercentrum Nederland).

Bekijk hier de folder palliatieve sedatie

 

Euthanasie

 

Wat is euthanasie?
Euthanasie is iedere vorm van handelen door een arts om een einde aan het leven te maken. Ook hulp van de arts bij zelfdoding valt hieronder. Het doel moet zijn een einde te maken aan uitzichtloos en ondraaglijk lijden van de patiënt.

Alleen op verzoek van de patiënt
Euthanasie kan alleen plaatsvinden op uitdrukkelijk verzoek van de patiënt. Een patiënt kan dit vastleggen in een wilsverklaring. Hierin kan iemand vastleggen onder welke omstandigheden hij zou willen dat de arts de euthanasie

Wat is geen euthanasie

Euthanasie is iets anders dan het stoppen of achterwege laten van een behandeling als deze (naar medisch inzicht) zinloos is. Ook pijnbestrijding is geen euthanasie, zelfs als de pijnbestrijdende middelen (onbedoeld) een levensverkortende werking hebben. Het weigeren van een behandeling door de patiënt zelf, waardoor hij overlijdt, valt ook niet onder euthanasie.

Arts is niet verplicht om mee te werken

Een arts is niet verplicht om euthanasie uit te voeren. Ook niet als de patiënt een wilsverklaring heeft opgesteld. Levensbeëindiging op verzoek is geen plicht van de arts en geen recht van de patiënt. Soms gaat de wens uit de wilsverklaring bijvoorbeeld in tegen de regels van de beroepsgroep.

Als een arts de euthanasie niet zelf wil uitvoeren, moet hij dit altijd met de patiënt bespreken. Tijdens het gesprek moet de arts benoemen wat de mogelijkheden voor de patiënt zijn. Misschien kan hij de patiënt palliatieve zorg geven of doorverwijzen naar een andere arts.

Zorgvuldigheidseisen euthanasiewet

 In de euthanasiewet staat dat een arts mag meewerken aan levensbeëindiging of hulp bij zelfdoding. Hij moet dan wel de zorgvuldigheidseisen uit de wet naleven. De wet beschrijft ook hoe de handelingen van de arts gemeld en beoordeeld moeten worden.

Euthanasie en hulp bij zelfdoding zijn alleen legaal als is voldaan aan alle 6 zorgvuldigheidseisen in de euthanasiewet:

  • De arts is ervan overtuigd dat het verzoek van de patiënt om euthanasie vrijwillig en weloverwogen was.
  • Er is sprake van uitzichtloos en ondraaglijk lijden van de patiënt.
  • De arts heeft de patiënt geïnformeerd over zijn situatie en zijn vooruitzichten.
  • De arts en de patiënt zijn tot de conclusie gekomen dat er geen redelijke andere oplossing was
  • De arts heeft ten minste 1 andere, onafhankelijke arts geraadpleegd, die de patiënt heeft gezien. Deze arts heeft schriftelijk zijn oordeel gegeven over de situatie, op basis van de zorgvuldigheidseisen.
  • De arts heeft de levensbeëindiging of hulp bij zelfdoding medisch zorgvuldig uitgevoerd.

    Een commissie toetst de zorgvuldigheid van het handelen van de arts.

 

Meer informatie over euthanasie en een wilsverklaring vindt u op de website van de Rijksoverheid. U kunt natuurlijk met al uw vragen altijd bij uw huisarts terecht.

(Bron: Rijksoverheid)

 

Stoppen met eten en drinken